Υιοθετώντας τη νοοτροπία της συγκομιδής της ελιάς

Αυτή την εποχή του χρόνου, το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου, όλοι όσοι έχουν ελαιώνες αρχίζουν να σκέφτονται τη συγκομιδή της ελιάς που θα έρθει και την έκθλιψη των ελιών σε όμορφο λάδι. Έχουμε τριάντα δύο ελαιόδεντρα και πέρυσι υπήρχαν πολλές ελιές για συγκομιδή. Επιλέξαμε τον εύκολο τρόπο, τον τοπικό τρόπο όπου Έλληνες φίλοι μας μάζευαν τις ελιές για εμάς.
Συγκομιδή Ελιάς
Έτσι λειτουργεί η συμφωνία. Οι Έλληνες χρησιμοποιούν τον εξοπλισμό τους για να μαζέψουν τις ελιές και να τις βάλουν σε σακιά. Στη συνέχεια, ειδοποιούν το τοπικό ελαιοτριβείο , το οποίο έρχεται με ένα τρακτέρ και ένα ρυμουλκούμενο για να μαζέψει όλες τις σακούλες και να τις μεταφέρει στο ελαιοτριβείο. Το ελαιοτριβείο χρεώνει ένα ποσοστό του λαδιού σας τόσο για την παραλαβή των σακιών όσο και για το ίδιο το πάτημα. Στη συνέχεια, η ποσότητα λαδιού που απομένει μοιράζεται μισό-μισό με τους ντόπιους Έλληνες. Εμείς μείναμε αφού το ελαιοτριβείο πήρε το μερίδιό του με εξήντα έξι κιλά λάδι, από τα οποία λάβαμε τριάντα τρία κιλά για εμάς.
Το πλεονέκτημα αυτού είναι ότι κυριολεκτικά δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα άλλο από το να πάτε στο τοπικό ελαιοτριβείο και να πάρετε το λάδι σας πίσω στο σπίτι. Το μειονέκτημα είναι προφανές, παίρνετε πολύ λιγότερο λάδι από ό,τι αν μαζεύατε μόνοι σας τις ελιές και πηγαίνατε τις σακούλες στο πιεστήριο. Με αυτόν τον τρόπο, το πιεστήριο θα έπαιρνε μόνο το εννέα τοις εκατό του λαδιού σας και θα καταλήγαμε με περίπου ογδόντα κιλά λάδι.
Τι θα κάνουμε λοιπόν φέτος; Έχω ήδη ένα δίχτυ και δέκα σακιά συν δύο πολύ γερά μπαμπού καλάμια για να ξεριζώνω τις ελιές από τα δέντρα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή είναι μια εξαντλητική δουλειά και παρόλο που μπορώ να βρω βοήθεια από μερικούς Άγγλους φίλους, εξακολουθεί να είναι δύσκολο αν η εμπειρία σας είναι τόσο επιφανειακή όσο η δική μας.

Αυτό που θα μπορούσα να αγοράσω, φυσικά, είναι το μηχάνημα που χρησιμοποιούν όλοι οι Έλληνες (εκτός από πολύ λίγους) για να μαζεύουν τις ελιές. Είναι σαν ένα μακρύ κοντάρι με ηλεκτρικό κινητήρα και ένα περιστρεφόμενο κομμάτι στην κορυφή με λαστιχένια ή πλαστικά κομμάτια που προεξέχουν και ρίχνουν τις ελιές από τα δέντρα. Αυτό θα συνδεθεί στο ηλεκτρικό δίκτυο και επειδή το σπίτι μας βρίσκεται στη μέση του ελαιώνα, έχουμε καλώδια επέκτασης ρεύματος που θα πρέπει να φτάνουν σε όλα τα δέντρα. Έτσι τουλάχιστον δεν χρειαζόμαστε γεννήτρια. Αυτά τα μηχανήματα κοστίζουν περίπου εκατό με εκατόν πενήντα ευρώ, σύμφωνα με ντόπιους Έλληνες φίλους.
Αλλά ξέρετε, το ελαιόλαδο που προέρχεται από τα φρέσκα βιολογικά μας δέντρα είναι απολύτως εξαιρετικό. Μπορείτε να το φάτε σε ψωμί. Αυτό το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο πρώτης έκθλιψης δεν μπορεί να αγοραστεί σε κατάστημα. Δεν έχει μόνο ωραία γεύση, αλλά μπορεί να φτάσει και πάνω από 180 βαθμούς Κελσίου σε ένα τηγάνι για πατάτες. Οι τηγανητές πατάτες που φτιάχνονται με αυτό το εξαιρετικό λάδι και κρητικές πατάτες δεν είναι μόνο απίστευτες, αλλά και υγιεινές. Μάλιστα, μερικοί λένε ότι το κρητικό ελαιόλαδο, το δώρο της θεάς Αθηνάς, είναι το καλύτερο τρόφιμο στον πλανήτη.
Έτσι οι βροχερές μέρες περνούν αργά και συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε – κατά διαστήματα – τι θα κάνουμε. Τα τριάντα τρία κιλά μας έφταναν όλο το χρόνο με το λάδι που περίσσεψε – ίσως θέλουμε κι άλλο για να πουλήσουμε ή ακόμα και να χαρίσουμε. Ή ίσως απλώς θέλουμε την ικανοποίηση να το κάνουμε μόνοι μας. Ποιος ξέρει; Σίγουρα θα δούμε τις επόμενες εβδομάδες.
Προβολές: 21
